[M] Czarna owca rodziny PotterĂłw - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[M] Czarna owca rodziny PotterĂłw

Podstawowe informacje:

Autor:

Mistkey250

Gatunek: Pierwsze Fan Fiction

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 4226 razy.

Historia Lilly Potter, nastolatki z problemami, ktĂłra zakochaÂła siĂŞ nie w tym, w kim powinna.

Lilly miaÂła 16 lat i byÂła zbuntowanÂą nastolatkÂą. Wszystko odbieraÂła jako atak. Nikt nie potrafiÂł siĂŞ z niÂą dogadaĂŚ. KaÂżdy czÂłonek rodziny, ÂłÂącznie z dwoma braĂŚmi, staraÂł siĂŞ jej pomĂłc w tym trudnym okresie, niestety ona nie chciaÂła ich sÂłuchaĂŚ. Pewnego dnia doszÂło miĂŞdzy niÂą, a ojcem do powaÂżnej kÂłĂłtni.
- Nie pozwolĂŞ, byÂś siĂŞ szlajaÂła nocami po caÂłym Âświecie! Koniec tego, moja droga! Zabieram ci miotÂłĂŞ i sowĂŞ. BĂŞdziesz pilnowana 24 godziny na dobĂŞ! Szlaban bĂŞdzie trwaÂł do odwoÂłania! - wykrzyczaÂł Harry Potter.
- O nie, idÂź siĂŞ lepiej zajmij tym swoim Azkabanem, ktĂłry tak kochasz. Najlepiej, jakbyÂś siĂŞ w nim zamknÂąÂł! - odpowiedziaÂła mu cĂłrka, po czym wybiegÂła z pokoju.
Lilly dziaÂłaÂła pod wpÂływem impulsu. WziĂŞÂła swojÂą miotÂłĂŞ, a nastĂŞpnie poszybowaÂła w gĂłrĂŞ. Jej matka, ktĂłra graÂła w quiditcha na pozycji szukajÂącej, wzleciaÂła w powietrze, by zÂłapaĂŚ cĂłrkĂŞ.
- Nie dam jej siĂŞ... O nie! - pomyÂślaÂła nastolatka.
MÂłoda Lilly Potter jeszcze nigdy nie leciaÂła z tak wielkÂą prĂŞdkoÂściÂą, lecz niestety matka juÂż prawie jÂą doganiaÂła. Dziewczyna stwierdziÂła, Âże trzeba wymyÂśliĂŚ inny sposĂłb jak pozbyĂŚ siĂŞ rodzica i jednoczeÂśnie go nie zabiĂŚ. PoleciaÂła w dĂłÂł tak, Âże stopami dotykaÂła lekko ziemiĂŞ. Zatroskana mama, powtĂłrzyÂła to, co zrobiÂła cĂłrka.
- Tu ciĂŞ mam – pomyÂślaÂła Lilly – DrĂŞtwota! - wykrzyczaÂła na matkĂŞ, gdy ta, pod wpÂływem zaklĂŞcia, spadÂła z miotÂły.
Kobiecie nic siĂŞ nie staÂło, gdyÂż spadÂła z niskiej wysokoÂści. ZakoĂączyÂło siĂŞ na siniakach, lecz jej cĂłrka byÂła juÂż daleko. Dumna z siebie robiÂła fikoÂłki w powietrzu. PoleciaÂła do swojej koleÂżanki, Melanie. Dziewczyna zgodziÂła siĂŞ przenocowaĂŚ u siebie przyjaciĂłÂłkĂŞ. PoniewaÂż byÂło doÂśĂŚ pĂłÂźno, dziewczyny szybko poszÂły spaĂŚ. Kiedy Lilly obudziÂła siĂŞ, usÂłyszaÂła gÂłoÂśny krzyk.
- Co ty sobie myÂślisz?! Pozwalasz komuÂś spaĂŚ w MOIM domu, bez MOJEJ wiedzy? CzyÂś ty naprawdĂŞ oszalaÂła? Masz szlaban! Oddaj mi rĂłÂżdÂżkĂŞ, proszĂŞ! - krzyczaÂła matka Melanie.
- Ale mamuÂś, ona miaÂła trudnÂą sytuacjĂŞ... - prĂłbowaÂła siĂŞ wytÂłumaczyĂŚ cĂłrka.
- Przykro mi, ale nie interesuje mnie to. Oddaj rĂłÂżdÂżkĂŞ! - powiedziaÂła.
KÂłĂłtnia biegÂła dalej, lecz Lilly juÂż tego nie sÂłyszaÂła. WyleciaÂła z domu koleÂżanki. StwierdziÂła, Âże bĂŞdzie chodziĂŚ po mieÂście, aÂż w koĂącu znajdzie jakieÂś miejsce do spania. WziĂŞÂła ze sobÂą kilka galeonĂłw, wiĂŞc kupiÂła sobie coÂś do jedzenia. NastĂŞpnie poleciaÂła do Goliny Godryka. Tam odwiedziÂła cmentarz, a dokÂładnie grĂłb swoich dziadkĂłw ze strony taty. ZapaliÂła ÂświeczkĂŞ i uroniÂła dwie Âłzy. Zawsze chciaÂła poznaĂŚ rodzicĂłw jej ojca. WyobraÂżaÂła ich sobie jako wspaniaÂłych ludzi. ZresztÂą, po jednym z nich miaÂła imiĂŞ, Lilly. UsiadÂła na Âławce obok grobu i siedziaÂła tam doÂśĂŚ dÂługo. Wtedy go zobaczyÂła. Od razu jej siĂŞ spodobaÂł.
- Ale ciacho! - pomyÂślaÂła – MuszĂŞ do niego zagadaĂŚ.
Szybko siĂŞ rozmyÂśliÂła, gdy zobaczyÂła jak chÂłopiec pÂłacze. Najbardziej zdziwiÂło jÂą to, Âże roniÂł Âłzy nad grobem Toma Riddle'a, ktĂłry byÂł ojcem sÂławnego Lorda Voldemorta, ktĂłrego pokonaÂł niepokonany... Harry Potter. Lilly nienawidziÂła swojego ojca za tÂą jego sÂławĂŞ. ChÂłopak podniĂłsÂł siĂŞ z ziemi i wyszedÂł z cmentarza. Dziewczyna wziĂŞÂła swojÂą miotÂłĂŞ. LeciaÂła za nim ciekawa, czemu opÂłakiwaÂł akurat tÂą osobĂŞ. ZleciaÂła trochĂŞ niÂżej, Âżeby siĂŞ mu przyjrzeĂŚ.
- Petrificus Totalus! – wykrzyczaÂł chÂłopak.
- Ale on ma sÂłodki gÂłos – pomyÂślaÂła
- Gadaj! Czemu mnie ÂśledziÂłaÂś? - zapytaÂł oburzony – Ach... Finite.
- To juÂż nawet na miotle polataĂŚ nie moÂżna? Co za kretyn! Chcesz siĂŞ biĂŚ? - wykrzyczaÂła.
- To moÂże ja zacznĂŞ. Orchideus - powiedziaÂł nieÂśmiaÂło, a z jego rÂąk wystrzeliÂł piĂŞkny, duÂży bukiet kwiatĂłw.
MoÂże Lilly byÂła zbuntowanÂą nastolatkÂą, ale gdy taki chÂłopa, daje jej bukiet kwiatĂłw, to na prawdĂŞ trudno jest siĂŞ mu oprzeĂŚ. Dziewczyna zarumieniÂła siĂŞ. ChÂłopak, gdy to zobaczyÂł, podszedÂł do niej i powiedziaÂł cicho:
- Jak chcesz, mogĂŞ sobie iÂśĂŚ.
- Nie! - zaprotestowaÂła Lilly - Musisz mi pomĂłc. UciekÂłam z domu i nie chcĂŞ tam na razie wracaĂŚ. Nie mam gdzie spaĂŚ. MoÂże twoi rodzice... - zaczĂŞÂła mÂłoda pani Potter.
- Ja nie mam rodzicĂłw. Tak. MoÂżesz u mnie zostaĂŚ na noc - powiedziaÂł. WidaĂŚ, Âże najchĂŞtniej by siĂŞ popÂłakaÂł, ale powstrzymywaÂł siĂŞ z wszystkich siÂł.
- Przykro mi - powiedziaÂła Lilly - Nie wiedziaÂłam. DziĂŞkuje. Masz tu kilka galeonĂłw za nocleg - wyjĂŞÂła ze swojej kieszonki kilka zÂłotych monet - ProszĂŞ.
- Mam doÂśĂŚ pieniĂŞdzy. Nie chcĂŞ - powiedziaÂł chÂłopak - Jak siĂŞ nazywasz? - zapytaÂł.
- Lilly Potter, czarna owca rodziny - odrzekÂła bez zajÂąkniĂŞcia.
ChÂłopak zaczÂąÂł siĂŞ ÂśmiaĂŚ.
- Ja jestem Maciek - powiedziaÂł.
- A nazwisko? - zapytaÂła buntowniczka.
- Jestem strasznie gÂłodny. MoÂże juÂż chodÂźmy - odbiegÂł od tematu.
Dziewczyna nie odmawiaÂła. Sama nie mogÂła siĂŞ doczekaĂŚ, kiedy dojdÂą do jego domu. Lilly caÂły czas wypytywaÂła chÂłopaka o to, kim byli jego rodzice, ile ma lat, czy jest czystej krwi, kto siĂŞ nim zajmuje, ale on nie chciaÂł jej odpowiadaĂŚ. ZauwaÂżyÂła, Âże Maciek szybko siĂŞ denerwowaÂł. KaÂżde pytanie dotyczÂące jego rodziny wyprowadzaÂło go z rĂłwnowagi.
- Okej. Rozumiem, Âże moÂżesz mieĂŚ w Âżyciu trudno, ale do jasnej cholery, jak mam u ciebie nocowaĂŚ, to chcĂŞ wiedzieĂŚ w czyim domu ÂśpiĂŞ, bo sam sobie go na pewno nie kupiÂłeÂś! Czemu tak reagujesz na kaÂżde pytanie zwiÂązane z twoimi przodkami? Ja teÂż mam walniĂŞtych starych, ale jakoÂś ci powiedziaÂłam jak siĂŞ nazywam. Masz mi daĂŚ swojÂą caÂłÂą biografiĂŞ i to JUÂŻ! - wydarÂła siĂŞ.
- SÂłuchaj. ZaleÂży mi na tobie. Mam nadziejĂŞ, Âże siĂŞ zaprzyjaÂźnimy - wykrztusiÂł i spojrzaÂł siĂŞ na niebo. - Czy ty gÂłupku zawsze musisz wszystko psuĂŚ? ZawÂładnÂąĂŚ Âświatem... JuÂż nic lepszego staruchu nie mogÂłeÂś wymyÂśliĂŚ. Widzisz, jakie mam przez ciebie problemy? ÂŻeby to ciĂŞ jeszcze obchodziÂło... - rozpÂłakaÂł siĂŞ.
Strasznie wraÂżliwy chÂłopak. Lilly nie wiedziaÂła, co ma o tym wszystkim myÂśleĂŚ. Nagle coÂś jej zaczĂŞÂło ÂświtaĂŚ. Wszystko zaczĂŞÂło skÂładaĂŚ siĂŞ w jednÂą caÂłoÂśĂŚ. Voldemort... Ale on nie miaÂł dziecka... PrzecieÂż ktoÂś by o tym wiedziaÂł. To niemoÂżliwe. Ale z drugiej strony, wszystko by siĂŞ zgadzaÂło. StwierdziÂła, Âże porozmawia z chÂłopcem na ten temat. PodeszÂła do niego i go przytuliÂła.
- Cii... Nie pÂłacz. Rozumiem ciĂŞ i w Âżaden sposĂłb nie wpÂłynie to na nasze relacje. To, Âże twĂłj ojciec byÂł zÂłym czÂłowiekiem nie oznacza, Âże teÂż taki jesteÂś, ale jeÂżeli mam ci pomĂłc, to musisz mi trochĂŞ o sobie opowiedzieĂŚ - powiedziaÂła.
MÂłody syn potĂŞÂżnego Lorda Voldemorta podniĂłsÂł gÂłowĂŞ. SpojrzaÂł siĂŞ Lilly prosto w oczy, a nastĂŞpnie delikatnie musnÂąÂł jej wargi. Dziewczyna byÂła wniebowziĂŞta. Na chwilĂŞ zapomniaÂła o oddychaniu. Mimo wszystko wiedziaÂła, Âże chÂłopakowi bĂŞdzie trzeba pomĂłc. WziĂŞÂła go za rĂŞkĂŞ i poszli dalej.
- Znasz swojego ojca? - zapytaÂła.
- Nie. Wychowali mnie Malfoyowie. Czarnej magii uczyÂła mnie Bellatrix Lestrange, ktĂłra jest juÂż bardzo stara, ale czarowaĂŚ jeszcze umie. Nie wiem jak wynieÂśli jÂą z Azkabanu, bo nie chcieli mi powiedzieĂŚ, mimo iÂż siĂŞ ich pytaÂłem. Lilly. Kocham ciĂŞ. Nie moÂżesz ode mnie odejÂśĂŚ - wyznaÂł.
- Nie odejdĂŞ od ciebie, ale... - zaczĂŞÂła buntowniczka.
- Czyli jednak jest ale. SÂłuchaj nie chcĂŞ ciĂŞ do niczego zmusz... - zaczÂąÂł, ale dziewczyna zaczĂŞÂła go caÂłowaĂŚ, Âżeby go uciszyĂŚ.
- PosÂłuchaj mnie i mi nie przerywaj. ChodziÂło mi o to, Âże nie bĂŞdzie nam razem Âłatwo. MĂłj tata jest uprzedzony do wszystkiego, co jest zwiÂązane z twoim ojcem. Ale mam jeszcze jedno pytanie. Jak siĂŞ nazywasz? - zapytaÂła.
- WedÂług Bellatrix Lord Voldemort Junior, ale reszta mĂłwi na mnie Maciek Riddle. JeÂżeli chcesz wiedzieĂŚ, to nie wiem kim jest moja matka. Bella wie, ale nie chce nikomu powiedzieĂŚ. Podejrzewam, Âże ona sama. Tata i tak nie mĂłgÂł kochaĂŚ, a ona go wielbi do dzisiaj, wiĂŞc pewnie dostaÂła nagrodĂŞ od swojego Pana. PowstaÂłem z przypadku. Jestem niechciany. A ty uciekasz z domu. Od rodziny, ktĂłra ciĂŞ kocha - powiedziaÂł.
- Ja... Ja... Ja siĂŞ tylko z nimi tak droczĂŞ. Dwa dni mnie nie bĂŞdzie i do nich wrĂłcĂŞ - powiedziaÂła. - ChodÂźmy lepiej - zasugerowaÂła.

Przez resztĂŞ drogi ze sobÂą nie rozmawiali. Kiedy dotarli do celu, Lilly zamurowaÂło. To nie byÂł dom tylko willa. Nasza buntowniczka nigdy nie narzekaÂła na maÂło pieniĂŞdzy i maÂły dom. WrĂŞcz przeciwnie... MyÂślaÂła, Âże ma wszystkiego za duÂżo, ale gdy zobaczyÂła dom MaĂŚka, to zaniemĂłwiÂła. Tak wielkiej willi nie widziaÂła nigdy w Âżyciu.
- Wow - wykrztusiÂła.
- TatuÂś miaÂł troszkĂŞ pieniÂąÂżkĂłw - powiedziaÂł Riddle.
Maciek pokazaÂł jej, gdzie bĂŞdzie spaÂła, a sam poszedÂł przygotowaĂŚ kolacjĂŞ. Lilly zostaÂła sama w wielkim pokoju. CaÂły dom byÂł raczej w czarnej kolorystyce, a ten pokĂłj byÂł w kolorze fioletowym. Dziewczyna rozpakowaÂła siĂŞ i wysÂłaÂła sowĂŞ do Melanie. PosiedziaÂła trochĂŞ w ciszy, gdy przyszedÂł Riddle.
- ChodÂź na kolacjĂŞ - zawoÂłaÂł. - BĂŞdziemy musieli porozmawiaĂŚ.
Buntowniczka zeszÂła na dĂłÂł.
- Jutro wracasz do domu. Nie ma dyskusji co do tego - powiedziaÂł Riddle.
- Ale bĂŞdziemy siĂŞ spotykaĂŚ. Po kryjomu - powiedziaÂła
- Wiesz, Âże ciĂŞ kocham, ale... - zaczÂąÂł, lecz Lilly znowu zaczĂŞÂła go caÂłowaĂŚ, by go uciszyĂŚ.
- Ja teÂż ciĂŞ kocham. I nie interesujÂą mnie twoje ale - powiedziaÂła.
ZjadÂła to co jej podano i zresztÂą bardzo jej to smakowaÂła. PowiedziaÂła, Âże jest ÂśpiÂąca i poszÂła do pokoju. Tak naprawdĂŞ nie chciaÂła ani chwili zmarnowaĂŚ na spanie. KaÂżda chwila z MaĂŚkiem byÂła dla niej bardzo cenna, ale musiaÂła przemyÂśleĂŚ kilka spraw, a Riddle i tak nie pozwoliÂłby jej zarwaĂŚ nocy, wiĂŞc ustaliÂła z nim, Âże idzie spaĂŚ. CaÂłÂą noc myÂślaÂła o nowej sytuacji, ktĂłra jÂą spotkaÂła.OkoÂło godziny czwartej Lilly postanowiÂła jednak zasnÂąĂŚ.
Rano, gdy siĂŞ obudziÂła wszystkie jej rzeczy byÂły juÂż spakowane. WidaĂŚ byÂło, Âże chÂłopakowi bardzo zaleÂży na tym, Âżeby wrĂłciÂła do swojej rodziny. Nie chciaÂła siĂŞ z nim kÂłĂłciĂŚ, wiĂŞc grzecznie wrĂłciÂła do domu. OczywiÂście przed powrotem umĂłwiÂła siĂŞ z nim na spotkanie. MiaÂło byĂŚ dopiero za tydzieĂą, a buntowniczka juÂż tĂŞskniÂła. PierwszÂą rzeczÂą, ktĂłrÂą zrobiÂła, byÂło wysÂłanie listu do ukochanego. PoniewaÂż byÂła ÂśpiÂąca, poszÂła siĂŞ chwilĂŞ przespaĂŚ. Tym czasem w domu odbyÂła siĂŞ narada rodzinna.
- Tak nie moÂże byĂŚ. KaÂżdy z nas wie, Âże Lilly nie jest zÂłym czÂłowiekiem. ZeszÂła tylko na zÂłÂą drogĂŞ. Trzeba bĂŞdzie jÂą ÂśledziĂŚ. Nie mamy innego wyjÂścia. OczywiÂście zrobimy w tej sprawie gÂłosowanie, gdyÂż nie chcĂŞ niczego sam ustalaĂŚ. Kto jest za? - zapytaÂł ojciec nastolatki. KaÂżdy, oprĂłcz mamy buntowniczki, podniĂłsÂł rĂŞkĂŞ w gĂłrĂŞ.
- Tak nie moÂżna. KaÂżdy z nas miaÂł taki okres jak ona. Nie powinniÂśmy jej ÂśledziĂŚ - powiedziaÂła.
- Ale my nie zachowywaliÂśmy siĂŞ tak jak ona. Koniec narady. IdĂŞ wysÂłaĂŚ list do profesor McGonagall - odpowiedziaÂł Harry.

Kiedy Lilly siĂŞ obudziÂła, byÂła okoÂło piĂŞtnasta. StwierdziÂła, Âże czas spotkaĂŚ siĂŞ z Melanie. Czasami po kryjomu uÂżywaÂła telefonu, mimo iÂż rodzice zabraniali uÂżywaĂŚ takich mugolskich przedmiotĂłw. Melanie teÂż miaÂła komĂłrkĂŞ. Szybko zadzwoniÂła do niej i umĂłwiÂła siĂŞ na cmentarzu w Dolinie Godryka.
- Tato! WychodzĂŞ! - powiedziaÂła.
- A gdzie to znowu? - zapytaÂł.
- A to juÂż nie twĂłj interes - odpowiedziaÂła.
Dziewczyna wyszÂła z domu, a Potter szybko skontaktowaÂł siĂŞ z obecnym dyrektorem Hogwartu.
- Lilly wychodzi z domu. Szybko! MoÂże jeszcze zdÂąÂżysz jÂą namierzyĂŚ - powiedziaÂł.
Nie zdÂąÂżyÂła minÂąĂŚ sekunda, a profesor McGonagall w postaci kota szukaÂła Lilly. Po kilku sekundach znalazÂła nastolatkĂŞ i biegÂła za niÂą, ÂśledzÂąc dziewczynĂŞ. Kobieta bardzo siĂŞ zdziwiÂła, Âże spotkanie odbywa siĂŞ na cmentarzu, ale to co tam usÂłyszaÂła caÂłkowicie jÂą zamurowaÂło. Szybko przeteleportowaÂła siĂŞ do domu PotterĂłw.
- Nie udaÂło siĂŞ. Szlag! - wykrzyczaÂł Harry.
- AleÂż nie. Zgodnie z umowÂą podsÂłuchaÂłam ich spotkanie i dowiedziaÂłam siĂŞ czegoÂś bardzo szokujÂącego. OtĂłÂż Voldemort ma syna... Nie wiadomo z kim. Prawdopodobnie z Bellatrix - powiedziaÂła.
- CO?! - zapytaÂł.
- Ale to nie wszystko. Twoja cĂłrka spaÂła u tego chÂłopaka. MaÂło tego... Ona... Chodzi z nim. MajÂą spotkanie za trzy dni na cmentarzu w Dolinie Godryka o dwudziestej. Harry... Tylko zaÂłatw to porzÂądnie i nie poddawaj siĂŞ emocjom. Ja juÂż idĂŞ - powiedziaÂła i zniknĂŞÂła.

Przez nastĂŞpne dni dla Lilly czas leciaÂł bardzo wolno. Codziennie pisaÂła do MaĂŚka. Przez te trzy dni prawie nie wychodziÂła z pokoju. Nie byÂła Âświadoma tego, co knuje jej ojciec. Kiedy nadszedÂł dzieĂą spotkania, Harry miaÂł juÂż gotowy plan i byÂł gotowy do wcielenia go w Âżycie. Kiedy nadeszÂła odpowiednia pora, wziÂąÂł ze sobÂą dwĂłch synĂłw i poleciaÂł do Goliny Godryka.
- Kocham ciĂŞ - powiedziaÂła Lilly i znowu zaczĂŞÂła caÂłowaĂŚ MaĂŚka. Potter wyszedÂł z ukrycia.
- Zostaw mojÂą cĂłrkĂŞ! - wykrzyczaÂł.
Lilly, chcÂąc broniĂŚ ukochanego, zaczĂŞÂła walczyĂŚ z ojcem. To do czego siĂŞ posunĂŞÂła zamurowaÂło wszystkich obecnych na cmentarzu.
- CRUCIO! - wykrzyczaÂła na swojego ojca.
James i Albus od razu wkroczyli i rozbroili siostrĂŞ. Sam Riddle patrzyÂł siĂŞ na niÂą zaskoczonym wzrokiem.
- Widzisz do czego jÂą doprowadziÂłeÂś? James, Albus weÂźcie jÂą - rozkazaÂł Potter.
Lilly nawet nie stawiaÂła oporĂłw. Nie zdÂąÂżyÂła siĂŞ wczeÂśniej zastanowiĂŚ i uÂżyÂła czaru, ktĂłrego teraz ÂżaÂłuje. Jej ojciec podszedÂł do Riddle'a.
- Zostawiasz nas w spokoju i nigdy w Âżyciu ciĂŞ nie zobaczĂŞ, a szczegĂłlnie moja cĂłrka. JeÂżeli siĂŞ nie podporzÂądkujesz, to niestety zaraz zjawi siĂŞ tu mnĂłstwo aurorĂłw, a wtedy czeka ciĂŞ Azkaban. Co ty na to? - zaproponowaÂł Harry.
- Nigdy nie zostawiĂŞ Lilly! - wykrzyczaÂł.
Potter wypuÂściÂł czerwonÂą iskrĂŞ w gĂłrĂŞ, a za nim pojawiÂło siĂŞ mnĂłstwo aurorĂłw w towarzystwie dementorĂłw. Maciek nie sprzeciwiaÂł siĂŞ. Sam oddaÂł siĂŞ w rĂŞce Ministerstwa. CzekaÂł go proces w Wizengamocie i prawdopodobnie doÂżywocie w Azkabanie. To wszystko tylko dlatego, Âże byÂł synem Lorda Voldemorta.
Lilly nigdy nie wybaczyÂła ojcu tego, co zrobiÂł jej i MaĂŚkowi. W wieku 17 lat wyprowadziÂła siĂŞ z domu. OÂżeniÂła siĂŞ z kimÂś kogo w ogĂłle nie kochaÂła. ZmuszaÂła siĂŞ do bycia z nim. Z ojcem nie utrzymywaÂła Âżadnych kontaktĂłw. Czasami spotykaÂła siĂŞ z matkÂą, gdyÂż ta zawsze byÂła przeciwna Âśledzeniu jej. Nastolatka nigdy nie dowiedziaÂła siĂŞ, co staÂło siĂŞ z jej ukochanym.

Tak skoĂączyÂła siĂŞ miÂłoÂśĂŚ miĂŞdzy Lilly Potter, cĂłrkÂą Harry'ego Pottera i MaĂŚkiem Riddle, synem Lorda Voldemorta.

Komentarze

Angelina Johnson dnia 05.07.2014 20:20

Na poczÂątku muszĂŞ CiĂŞ pochwaliĂŚ, bo nie sÂądziÂłam, Âże tak obszernie i tak dobrze zastosujesz siĂŞ do mojej proÂśby rozwiniĂŞcia miÂłoÂści Lily i MaĂŚka oraz ataku aurorĂłw. DopisaÂłeÂś do poczÂątkowej pracy naprawdĂŞ sporo i wyszÂło to na dobre.

Jak na pierwszy TwĂłj fan fiction jest caÂłkiem Âładnie, jednak czasami za bardzo siĂŞ Âśpieszysz. Brakuje mi opisĂłw tego, jak wyglÂąda otoczenie oraz co czujÂą bohaterowie. Przy opisach czytelnikowi o wiele Âłatwiej jest siĂŞ wczuĂŚ w historiĂŞ, wiĂŞc one sÂą naprawdĂŞ bardzo potrzebne. Dlatego chciaÂłabym, byÂś nastĂŞpnym razem opisaÂł np. cmentarz, nagrobek, wyglÂąd Lily, Harry'ego, MaĂŚka (!), dokÂładniej opisaÂł jego dom, mieszkanie PotterĂłw... wyszedÂłby z tego co prawda raczej fick na dwa rozdziaÂły, ale to dobrze. Nie trzeba i nie powinno siĂŞ aÂż tak ÂśpieszyĂŚ z akcjÂą. Tak samo jak spotkanie Harry'ego z naszymi zakochaĂącami, moÂżna to byÂło lepiej rozwinÂąĂŚ, jak on wraz z synami Âśledzi cĂłrkĂŞ, albo czatuje na nich w umĂłwionym miejscu i nagle wyskakuje z krzakĂłw!

TrochĂŞ teÂż nie podobaÂło mi siĂŞ uÂżycie przez Lily zaklĂŞcia niewybaczalnego, uwaÂżam to za przesadĂŞ. Poza tym strasznie smutno zakoĂączyÂłeÂś swĂłj fan fick, ale to akurat nie jest bÂłÂąd. Happy endy sÂą fajne, ale jednak Twoje zakoĂączenie byÂło doÂśĂŚ niespodziewane, realniejsze, ale jednak smutne.

Czekam na kolejny fick, tylko pamiĂŞtaj - opisy i nie Âśpiesz siĂŞ z akcjÂą!

dobrosia1 dnia 05.07.2014 20:49

Hmm. Hmm. Nie wiem co napisaĂŚ. MĂłwisz, Âże to TwĂłj pierwszy fan fick? W koĂącu taka kategoria... Jak na pierwszy, jest dobrze. Jednak mam parĂŞ uwag. Numer jeden i bardzo istotna. Lily poznaje MaĂŚka ledwo co i za chwile mĂłwi, Âże go kocha. On to samo. Masz fajny pomysÂł, ale lepiej byÂłoby, gdybyÂś bardziej to opisaÂł. WiĂŞcej, rozdziaÂłĂłw, scen. Najpierw randki, coÂś tam, coÂś tu i BUM! Wielki finaÂł w postaci czegoÂś takiego, jak opisaÂłeÂś z tymi dementorami. Nie bardzo mi to pod pasowaÂło. I Harry taki dziwny... MĂłgÂł siĂŞ zamieniĂŚ w tatusia cĂłreczki, nadgorliwego, choĂŚ nie aÂż tak! TroszkĂŞ przesadziÂłeÂś. Jest trochĂŞ bÂłĂŞdĂłw, ale gÂłĂłwnie w akcji i fabule. Za zybko duÂżo siĂŞ dzieje, mĂłwiĂŞ ci, jakbyÂś to rozbudowaÂł, byÂłoby fantastycznie. DajĂŞ Tobie Z

Nieoryginalna dnia 06.07.2014 08:58

Za szybko, wszystko za szybko, tak to w sumie moÂżna podsumowaĂŚ.

MiaÂłeÂś bardzo fajny pomysÂł na historiĂŞ, naprawdĂŞ - syn Voldemorta + cĂłrka Pottera, dla mnie genialne poÂłÂączenie. Tylko trochĂŞ pospieszyÂłeÂś z akcjÂą - Lily nagle ucieka z domu, nocuje u koleÂżanki, zako****e siĂŞ, uÂżywa zaklĂŞcia niewybaczalnego... Stop, kilka razy przerywaÂłam czytanie, by tylko nadÂąÂżyĂŚ za akcjÂą. Na dodatek, niestety, zgubiÂłeÂś opisy - nie mam nawet pojĂŞcia, jak kto wyglÂąda. Lily caÂłujÂąca siĂŞ z ledwo poznanym chÂłopakiem, jeszcze przymknĂŞ oko, ale mĂłwiÂąca o ogromnej miÂłoÂści kilka godzin po pierwszym spotkaniu?

Moim zdaniem historia jest raczej na kilka rozdziaÂłĂłw, nie wiem, czy zamykanie wszystkiego w jednej miniaturce byÂło dobrym pomysÂłem. Ja chĂŞtnie poczytam jeszcze coÂś Twojego autorstwa, bo w sumie nie mam zarzutĂłw do stylu, a i piszesz ciekawie, pomysÂł teÂż miaÂłeÂś tutaj bardzo fajny. Tylko tak jak juÂż wczeÂśniej pisaÂłam - pamiĂŞtaj, by nie ÂśpieszyĂŚ siĂŞ tak z akcjÂą i skupiĂŚ bardziej na opisach

Powodzenia w dalszym pisaniu.

Smierciojadek dnia 06.07.2014 11:39

A mnie siĂŞ to niestety nie podoba. Sam pomysÂł... No moÂże jeszcze bym go zniosÂła, bo jest doÂśĂŚ oryginalny. Ale sposĂłb opisywania tej historii kompletnie do mnie nie przemawia. JeÂśli chcesz osiÂągnÂąĂŚ jakiÂś sensowny poziom, to musisz duÂżo ĂŚwiczyĂŚ.

Przede wszystkim - i jest to gÂłĂłwny bÂłÂąd - akcja idzie w takim tempie, Âże trudno nad tym zapanowaĂŚ. Dziewczyna zrzuca matkĂŞ, zdanie pĂłÂźniej jest juÂż u koleÂżanki, z koleÂżankÂą nie rozmawia, tylko budzi siĂŞ nastĂŞpnego dnia, poznaje chÂłopaka, kilka godzin pĂłÂźniej wyznaje mi miÂłoÂśĂŚ, caÂłuje go, zostaje u niego na noc, gdzieÂś tam pojawia siĂŞ McGonagall - nie, nie, nie!

Styl masz po prostu poprawny. Jest sporo bÂłĂŞdĂłw, niektĂłre zdania sÂą toporne, ale koniec koĂącĂłw nie wyglÂąda to aÂż tak Âźle.

Ăwicz i moÂże nastĂŞpnym razem nie bierz siĂŞ za miniaturki, tylko sprĂłbuj czegoÂś dÂłuÂższego, Âżeby siĂŞ rozpisaĂŚ.

fuerte dnia 06.07.2014 12:25

WedÂług mnie, bardzo duÂżo brakuje temu opowiadaniu. Po pierwsze sama Lily jest jakaÂś za bardzo nawiedzona. Rozumiem bunt nastolatki, ale rzucanie zaklĂŞciami w rodzicĂłw? W dodatku niewybaczalnymi? To chyba jakaÂś patologia, a nie bunt... W kaÂżdym razie, jeszcze jako tako by to wyglÂądaÂło, gdybyÂś skupiÂł siĂŞ trochĂŞ na psychologicznej stronie postaci. Nastolatki sÂą porÂąbane, to fakt, ale nic nie bierze siĂŞ bez przyczyny, a wyjaÂśnienie "wkurza mnie wszystko, bo ojciec jest sÂławny" Âśrednio do mnie przemawia.

Kolejna sprawa, to wÂłaÂśnie prĂŞdkie budowanie akcji, o czym juÂż wczeÂśniej wspomniano. Przy pisaniu trzeba pewne sprawy przemyÂśleĂŚ, uÂłoÂżyĂŚ sobie dokÂładnie, co bĂŞdzie dziaÂło siĂŞ po kolei. A u Ciebie dzieje siĂŞ wszystko wÂłaÂściwie rĂłwnoczeÂśnie, bez Âżadnej zmiany emocji, czegokolwiek. OdniosÂłam w ogĂłle wraÂżenie, Âże wszystkie postacie siĂŞ na siebie wydzierajÂą. Nie ma w ogĂłle zaakcentowania, Âże rozmawiajÂą ze sobÂą rĂłÂżni ludzie, oprĂłcz tego, Âże wskazujesz, kto co mĂłwi.

JĂŞzykowo jest faktycznie poprawnie, no i skoro to jest Twoje pierwsze fan fiction, to wiele moÂżna wybaczyĂŚ i wziÂąĂŚ na coÂś poprawkĂŞ. Natomiast nie ulega wÂątpliwoÂści, Âże historia nie jest na miniaturkĂŞ - albo jest, jeÂżeli ma siĂŞ wprawĂŞ w ich pisaniu. DaÂło siĂŞ to zmieÂściĂŚ, ale tekst na pewno byÂłby b. dÂługi. NastĂŞpnym razem nie spiesz siĂŞ tak bardzo, przemyÂśl co napisaÂłeÂś, zostaw tekst na kilka godzin, moÂże nawet dni i dopisuj powoli coÂś nowego, zmieniaj, baw siĂŞ tekstem. Na szybko-szybko nigdy nie wychodzi nic dobrego.

Lilly_Potter dnia 25.07.2014 11:42

Bardzo mi siĂŞ podobaÂło przeczytaÂłam jednym tchem i powiem szczerze byÂłam zaskoczona historiÂą miÂłosnÂą Lily i MaĂŚka szkoda, Âże wszystko Âźle siĂŞ skoĂączyÂło. Masz fajny styl pisania i pomimo tego, Âże akcja toczy siĂŞ szybko lekko siĂŞ czyta i co najwaÂżniejsze z przyjemnoÂściÂą

Za ff daje Tobie Z.

Finnigan dnia 28.07.2014 16:15

Oryginalny pomysÂł, zwÂłaszcza co do platonicznego zwiÂązku postaci, zbyt szybkie przeskoki akcji, dziwne rĂłwnieÂż Âże akurat chÂłopaka zesÂłano do Azkabanu bez powodu a nie LIly za uÂżycie zaklĂŞcia niewybaczalnego. Co do mojej oceny to maksymalnie Z

ania potter dnia 05.08.2014 13:43

Hmm.......MĂłwisz Âże to TwĂłj pierwszy Fan Fiction?W koĂącu taka kategoria....Jak na pierwsze FF to caÂłkiem nieÂźle....
Co do oceny Z

Krnabrny dnia 27.06.2015 19:17

Wykonanie ok, mimo dziwacznej i znacznie za szybko prowadzonej akcji czytaÂło siĂŞ nieÂźle. Lepiej by wg mnie byÂło gdybyÂś zastosowaÂła tutaj przeskoki czasowe - czytelnik mĂłgÂłby siĂŞ pogubiĂŚ, ale chociaÂż jakakolwiek logika by byÂła. A tak i czytelnik siĂŞ gubi i logiki brak. Zacznijmy wiĂŞc: spotyka chÂłopaka, naskakuje na niego, wczeÂśniej go Âśledzi (musiaÂła lecieĂŚ doÂśĂŚ nisko skoro to zauwaÂżyÂł), a ten daje jej kwiaty, a po chwili wyznajÂą sobie miÂłoÂśĂŚ. Zostaje na noc u nieznanego - przez chwilĂŞ zastanawiaÂłem siĂŞ czy ff nie ma ostrzegaĂŚ przed magicznym czymÂś podobnym do piguÂłki gwaÂłtu, a Lily nie ma byĂŚ nierozsÂądnÂą ofiarÂą, ale jednak nie. Oki, zostaje u niego noc, naciska na niego Âżeby siĂŞ otworzyÂł przed dopiero co poznanÂą dziewczynÂą, a on nie posyÂła jej do wszystkich diabÂłĂłw. Poza tym Harry jest aurorem - ciekawe jak zamierza namierzaĂŚ czarnoksiĂŞÂżnikĂłw, skoro wÂłasnej cĂłrki nie potrafi? Poza tym postacie nie najlepiej wykreowane, odnoszĂŞ wraÂżenie jakby Lily zmieniaÂła siĂŞ co chwilĂŞ o 180 stopni. Poza tym z kim oni siĂŞ naradzali jeÂśli chodzi o Âśledzenie Lily? JeÂśli z przyjaciĂłÂłmi to mnie to dziwi, jeÂśli z synami w sumie tym bardziej, zwÂłaszcza, Âże rĂłÂżnica wieku Lily - Albus chyba nie byÂła wielka. Sam cruciatus nawet mi pasuje, tylko ten brak odczuĂŚ... MÂłoda dziewczyna pierwszy raz rzuca zaklĂŞcie niewybaczalne, do tego trzeba okropnej nienawiÂści, rzuca na swojego ojca i siĂŞ udaje, a ty nie raczysz nas jej uczuciami. To okrutne

OgĂłlnie chciaÂłem tylko wypunktowaĂŚ to co mi nie pasuje - pilnuj logiki, kanonicznoÂści, ĂŚwicz, nie przejmuj siĂŞ mnÂą bo jestem gÂłupi, masz potencjaÂł, zjedz milky-waya.

Shanti Black dnia 27.06.2015 20:40

TrochĂŞ mi brakowaÂło w tym opowiadaniu. WedÂług mnie akcja byÂła trochĂŞ za szybko prowadzona i moÂżna by ztego byÂło zrobiĂŚ kilkuczxĂŞÂściowe opowiadanie, na pewno wyszÂłoby fajniej i obszerniej

Jednak niebanalny pomysÂł mnie urzekÂł, naprawdĂŞ, nigdy o czymÂś takim nie czytaÂłam. Super :>

ania919 dnia 14.10.2016 14:41

Jak na pierwsze ff caÂłkiem nieÂźle, pomysÂł doÂśĂŚ oryginalny i ciekawy. Tylko akcja dzieje siĂŞ za szybko. Lilly ledwo poznaÂła MaĂŚka i chwilĂŞ potem mĂłwiÂą sobie, Âże siĂŞ kochajÂą i od razu wprasza mu siĂŞ na noc do domu? WedÂług mnie to za szybko, ta znajomoÂśĂŚ powinna dÂłuÂżej trwaĂŚ. No i Harry doprowadza do tego, Âże niewinny czÂłowiek trafia do azkabanu... Nie pasuje mi to do Harry'ego.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	0%	[0 głosów]
Powyżej oczekiwań	29%	[2 głosy]
Zadowalający	71%	[5 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie